Correcties en aanvullingen: 1 januari 2010

Pilot: ‘De Overtocht naar Engeland’ (East Coast Rivers)
Pag. 19: Een zeebestendige laptop kost vele duizenden euro’s (i.p.v. guldens). De nieuwe ontwikkeling is speciale jachtcomputers die veel minder stroom gebruiken.
Pag. 29: Het Internationaal Certificaat voor Pleziervaartuigen (ICP) is het bewijs van eigendom van het jacht en heeft de Vlaggenbrief vervangen. Het ‘Internationaal Certificaat, betreffende de bevoegdheid van gebruikers van pleziervaartuigen’ is het internationaal vaarbewijs. Beiden worden afgegeven door de ANWB. Engeland behoort niet tot de Schengenlanden, men kan paspoorten controleren. Belangrijk is dat er een crewlist aan boord is (men is vooral geïnteresseerd in mensensmokkel).
Pag. 32: River Neine. Wisbech heeft nu een jachthaven met vijftien ligplaatsen.
Pag. 45: RW aanloopton Woodbridge Haven ligt op: 51.58.200 N; 01.23.850 E. Kaartjes over en luchtfoto’s van de huidige situatie bij de monding: www.eastcoastrivers.com
Pag. 46: Als je van de Woolverstone Marina langs het Public Foothpath naar Pin Mill loopt kom je een woonboot tegen die op de saltings ligt. Het is de Yare van meer dan honderd jaar oud. De bewoner is Jack Haste die graag een praatje maakt. Jack is de gepensioneerde eigenaar van een kunsthandel in Ipswich. In de eerste helft van de 19e eeuw voeren ongeveer dertig van zulke ‘Gipping barges’ met ruwe grondstoffen en andere goederen over het Gripping-kanaal. Ze werden genoemd naar plaatselijke rivieren: Alde, Stour en Deben, die gesleept werden door de sleepboten, Trent en Eaget. Het kanaal liep toen van Ipswich naar Needham Market, waarin vijftien sluizen lagen met een hoogteverschil van 91voet. In de ruime kajuit van de Yare staat een grote kachel en een windgenerator zorgt voor stroom. De woonboot heeft de nodige rampen overleefd: vandalen lieten de waterslang in het schip hangen dat volliep, er brak brand uit en een vijfhonderd jaar oude eikenboom viel op het dek tijdens de orkaan van 1987. Het schip komt alleen tijdens een zeer hoog springtij van de grond.
Pag. 55: Grote blokkendoos van de voormalige atoomcentrale Bradwell. Er zijn geen winkels in Bradwell, behalve de kleine Nelly’s shop met Post Office en lokale producten.
Pag. 59: Er is een serie nieuwe boeien met aparte namen gelegd in de aanloop van de r. Crouch.
Pag. 63: Thames: je passeert het spectaculaire Millennium Dome (foto) vlak voor Londen. St. Katharine’s Haven VHF kan. 14; E-mail: haven.reception@skdock.co.uk
Pag. 69: Nieuwe marina Dover in Wellington Dock.
Pag.72: Nieuwe marina Den Helder in Willemsdok.
Pag. 82: Oostende Oostpier weggehaald een nieuwe wordt gebouwd in oostelijke richting.
Boeien volgen en dicht langs westpier blijven.

Pilot: ‘De Overtocht naar Zuid-Engeland’
Pag. 38: Dover heeft een vernieuwde marina in het Wellington dock, ingang door sluis. Open HW + of – 2 Hr. www.doverport.co.uk . Tel. veranderen in: 01304-240465. E-mail: marina@doverport.co.uk
Pag. 50: ‘Lazy Sunday afternoon’ is van The Kings.
Pag. 88: Cornwall (algemeen) is het uiterste zuidwestelijke deel van Engeland en beroemd om zijn dramatische kustlijn, geschiedenis, literatuur en…wrakken. Het smokkelen en plunderen van gestrande schepen behoort hier tot de traditie. Het beroemdste verhaal gaat over een dominee wiens zondagse preek onderbroken werd door geschreeuw van buiten de kerk: ‘Wrak!’ Zijn gemeente sprong als één man overeind. ‘Een ogenblik, beste vrienden!’ brulde de eerwaarde heer op de preekstoel, terwijl hij wanhopig doende was zijn toga uit te trekken, ‘laten we allemaal tegelijk beginnen!’ Nog niet zo lang geleden strandde de supertanker Torrey Canyon op de rotsen voor Lands End en een paar jaar terug gingen honderden containers van een ander schip zee in. Over de natuur kunnen we alleen maar jubelen: een ongekende bloemenpracht, speciaal aangelegde tuinen en een diep blauwe tot turkooizen zee die met spierwit schuim kapot slaat op grijze rotsten. Mede door de eigen taal, een eigen vlag en roemruchte geschiedenis voelen de mensen zich niet Engels, maar Cornish.
Torquay’s Agatha Christie
In Torquay begint de ‘Engelse Rivièra’, daar kom je natuurlijk bij Agatha Christie terecht. Deze meest vertaalde en met 3.2 miljard verkochte boeken en 200 verfilmingen meest verkochte misdaadauteur, leefde hier van 1890-1976. Je ziet haar naam overal staan, op rondvaartboten, winkels en musea. Er is een standbeeld voor haar opgericht en je kunt een ’Agatha Christie mile’ wandelen langs herinneringsplaatsen en een bezoek brengen aan haar woonhuis aan de rivier de Dart. Ze schreef tachtig boeken met als hoofdpersonen Miss Marple en Hercule Poirot.
Fowey en Daphne du Maurier (foto: Fowey vanaf de jachtclub. )
Fowey (spreek uit ‘Foy’) is een erg leuk stadje met een vierkante kerktoren aan een levendige rivier. Vanaf het terras van de Royal Fowey Yachtclub heb je een mooi uitzicht over de rivier waar de sierlijke Troy’s, klassieke scherpe jachten van voor de Tweede Wereldoorlog, laveren tussen de afgemeerde schepen. Hier wordt de nagedachtenis van Daphne du Maurier (1907-1989) in stand gehouden. Haar romans spelen zich allemaal af in Cornwall. De prachtige roman ‘Frenchman’s Creek’, gaat over een zijarm van de Helfort River. Daar verschuilt zich een zeilschip van een Franse piraat, dat door de gravin van het kasteel vlakbij ontdekt wordt. Ze heeft haar man in Londen achtergelaten omdat ze kiest voor de vrijheid en ze heeft genoeg van het societyleven in de grote stad. Waarschijnlijk is dat haar eigen beleving. De gravin wordt natuurlijk verliefd op de Fransman en redt hem uit de handen van zijn vijanden. De meest beroemde roman is ‘Rebecca’, die begint met een van de bekendste openingszinnen uit de literatuur- en filmgeschiedenis: ‘Vannacht droomde ik dat ik weer naar Manderley ging’. Er is veel Daphne du Maurier te vinden in het literatuurcentrum van Fowey en even verder de rivier op vaart je langs haar witte huis ‘Ferryside’.

Voorbij Kaap Lizard
Na Falmouth passeren we de heerlijke Helford River met bossen tot aan het water gevolgd door Kaap Lizard. Die steekt inderdaad als een hagedis in zee. Du Maurier noemde het ‘de zuidelijke greep van Cornwall’s klauw’. Rond deze kaap kan een enorm tij staan met overfalls. Dit was het eerste stukje Engeland dat ik zag toen ik met een kapotte motor over de Atlantische Oceaan van de Carieb kwam. Alleen viel het niet mee tegen een noordoost zeven op te kruisen om de boei Manacle te ronden. In de Mount Bay liggen de havens Penzance en Newlyn. Je ziet het puntige eilandje Sint Michaels Mount met de kathedraal (een kleine uitvoering van Mont Saint Michel bij St. Malo aan de andere kant van Het Kanaal).
Newlyn heeft nu steigers en Mike, die zeer aanwezig is, verkondigt luidop zijn vijandschap met ‘Brussel’, maar zorgt er wel voor dat we elke dag verse vis en krab kregen. Vlakbij ligt het popperige haventje Mousehole, vol met galerieën.

Met de bus kun je een tocht maken naar Lands End, via het toeristische, maar onvergelijkbaar mooie St. Ives. Je ziet onderweg ook de tinmijnen die Cornwall beroemd hebben gemaakt. Normaal gesproken zien we Lands End met de vuurtoren ervoor van de zeekant, maar op de wal blijkt een soort kermis te staan op grond van dit uitzicht. Het fascineert mensen dat vanaf hier tot New York, een afstand van 3147 mijl, niets dan zee is. Aan de westelijke kant van het schiereiland liggen alleen maar droogvallende havens. In St. Ives moet je buiten de pier voor anker en in Padstow kun je met hoogwater door een sluis naar binnen.

De Isles of Scilly hebben nu veel meer boeien in de baai van Hugh Town, maar bij westelijke winden lig je onbeschut! Opmerkelijk is dat tijdens de oversteek van Newlyn het water van kleur verandert tot heel licht turkois, dan kom je in het zuurstofrijke water van de Golfstroom. Je maakt grote kans op deze oversteek walvissen en dolfijnen te zien.

Pilot: ‘De Overtocht naar Normandië en de Kanaaleilanden’
Pag. 63: Oustreham. Een nieuwe marina is gerealiseerd aan de zeekant van de sluis. Bereikbaar bij elk tij. Tel. 02 31362200. VHF kan. 74